"Η αληθινή ζωή δεν εδράζεται στα εφήμερα αλλά σε μια πληρότητα μέσα μας που μας γεμίζει και μας γαληνεύει" t_t

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Θύμησες χαράς



Σε είδα ένα πρωί εκεί
στη διασταύρωση οδύνης και χαράς
και σε θυμήθηκα

Τ' όμορφο πρόσωπο σου ενθυμήθηκα
εκείνο που φωτίζονταν
όταν ξεχείλιζες κύμα στα βράχια πάνω
κι ηδονικά απολάμβανες
τη διάβρωση τους

Στα παιδικά παιγνίδια στις αλάνες
που ξημερώνανε τα όνειρα
και ξεδιψούσαμε τις λάγνες μας ματιές
με φτερουγίσματα κι ανάσες άναρχες

Τότε που σου 'κλέψα το πρώτο σου φιλί
κι ένα σου δάκρυ μεταγγίστηκε εντός μου
στίχος και φλόγα έγινε
αρχέγονος αέρας
στο ξημέρωμα της νύχτας

Το ίδιο δάκρυ σου σαν τότε ενθυμήθηκα
να στάζει απ' τον ουρανό
κι η θάλασσα να πάλλεται

Φώναξα τ' όνομα σου και ταράχτηκες
προσπάθησες να μην το δείξεις
φύσηξα απαλά το πρόσωπο σου
κι ομόρφυνες ακόμα πιο πολύ
ομόρφυνες για μένα

Άφησες πίσω σου το δάκρυ σου
για φυλαχτό μου
δάκρυ και στίχο να μου τρυπάνε σωθικά
και να σαλεύουνε το νου μου

Είναι κι αυτό το όνομα που δεν ξεχνιέται
που στις συννεφιασμένες μέρες του μυαλού
σ' αποζητώ
και γέρνω δίπλα σου
να ξαναθυμηθώ
χαρά


Τάκης Τσαντήλας

Ανιχνεύοντας ουρανό - "Οιωνός" - 2007