"Η αληθινή ζωή δεν εδράζεται στα εφήμερα αλλά σε μια πληρότητα μέσα μας που μας γεμίζει και μας γαληνεύει" t_t

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

"Ανιχνεύοντας ουρανό". Προλογικό σημείωμα της Βάσως Λέβα



Με πάθος κι έλλογη οργή, με ευαισθησία που προδίδει εσωτερική ζωή πλούσια ο Τάκης Τσαντήλας καταθέτει τη συμβολή του στην ανθρώπινη δημιουργία. Με αγάπη άδολη γι ανθρώπους και πράγματα, με πόνο "νηπενθή", μέσα σε μια φύση κοσμική κι απόκοσμη συγχρόνως, σπέρνει με σύνεση και ειλικρίνεια, χωρίς αναστολές τους στίχους του.
Το κύμα, οι ακρογιαλιές, ο ουρανός είναι σύμβολα, εργαλεία ποίησης, αναζήτησης κι όχι παραστάσεις αισθήσεων.
Κι εκεί που, ξέροντας τον Τάκη, περίμενα μια ποίηση κοινωνική περισσότερο, είδα ότι εκείνος είχε διαλέξει... Είχε διαλέξει τον έρωτα - σύμβολο - για να εκφράσει τη χρόνια ανυπακοή του στη βαρβαρότητα και την ασχήμια, στον "πολιτισμό" της αναλγησίας και της απάθειας.
Μια βαθιά και χωρίς προσχήματα αναζήτηση του εαυτού του και του ανθρώπου. Μια προσπάθεια αυτοπροσδιορισμού κι αυτογνωσίας.
"...Βάζω στους στίχους μου φωτιά
να ζεσταθώ, να αναθρέψω...
Μαζί τους καίγομαι...
Στις στάχτες θα με βρεις..."
Κι η μοναξιά των ανθρώπων και των πραγμάτων μόνιμο μοτίβο της ποίησης του, που όμως βιώνεται με μια δημιουργική συμφιλίωση κι ενίοτε ως... χώρος προβληματισμού και ανάτασης η ως σύμβολο "απειθαρχίας". "...Οδύνη κι ηδονή μαζί..."
"...Τη μοναξιά που δεν με λησμονεί ποτέ
κι ας την προδίδω ενίοτε
που τη σκορπίζω θρύψαλα στον άνεμο
που την πυροδοτώ δίχως να καίγεται...
Που με περιγελά και μ΄ αγκαλιάζει..."
Κι ο έρωτας "παρούσα απουσία" έμπνευση κι όνειρο, αιχμή κι αφετηρία εσωτερικής, ψυχικής και νοητικής "απογύμνωσης".
Μας βοηθάς Τάκη να "ανταμωθούμε πάλι στο «διηνεκές του χρόνου" στο "απείθαρχο άπειρο" αποφεύγοντας απόλυτα τους μελοδραματισμούς και τη μοιρολατρία. Να βιώνουμε πιο συνειδητά την "ψαγμένη" αισιοδοξία, με "ατέρμονα ποιήματα απείθειας ωραία..."
Καλοτάξιδοι οι στίχοι σου.
Η ανίχνευση σου στον ουρανό...


Βάσω Λέβα – Φιλόλογος

Προλογικό σημείωμα στην ποιητική συλλογή "Ανιχνεύοντας ουρανό" - 2007